Czy masz ukończone 18 lat?

Potwierdzam, że ukończyłem/am 18 lat:

Potwierdzam Nie potwierdzam

Miód pitny


Co to jest miód pitny?

Miód pitny to napój alkoholowy wytwarzany w procesie fermentacji brzeczki miodu pszczelego, najczęściej lipowego. Brzeczką nazywamy roztwór miodu pszczelego z dodatkiem wody. W celu otrzymania różnych wariacji smakowych do brzeczki dodaje się soki owocowe, zioła (goździki, pieprz, jałowiec, wanilia), szyszki chmielu, płatki róży, liście mięty, migdały, cytrynę, skórkę pomarańczową czy korzenie (cynamon, imbir). Ze względu na użyte dodatki wśród miodów pitnych wyróżnia się m.in.: poziomczaki, winiaki, dereniaki czy np. miody makowe.
Produkcję miodu pitnego określa się mianem miodosytnictwa, a miejsce produkcji (budynek) to tzw. miodosytnia. Miody pitne zalicza się do grupy przetworów owocowych.

Nie należy mylić miodu pitnego z winem miodowym, do produkcji którego również wykorzystuje się miód.

Historia miodu pitnego

Miód pitny znano i wytwarzano już w Starożytności. W Polsce pierwsze wzmianki o nim pochodzą ze Średniowiecza. Brakowało wówczas wina, więc zastępowano go łatwiej dostępnymi napojami, jakimi były miód pitny i piwo. Z czasem miód pitny został wyparty przez tańszą i mniej problematyczną w produkcji wódkę, jedynie na Podhalu i Litwie cieszył się dłuższą popularnością wśród smakoszy.
W 2008 roku polskie miody pitne zostały wpisane przez Komisję Europejską na listę tzw. Gwarantowanej Tradycyjnej Specjalności.
Obecnie miody pitne przeżywają renesans zainteresowania wśród smakoszy. Co roku odbywa się Ogólnopolski Konkurs Win, Miodów Pitnych i Napojów Winiarskich organizowany z ramienia Krajowej Rady Winiarstwa i Miodosytnictwa, podczas którego prezentowane i oceniane są m.in. miody pitne.

Klasyfikacja miodu pitnego

Podział miodów pitnych ze względu na stopień rozcieńczenia:

  • Półtoraki
  • Dwójniaki
  • Trójniaki
  • Czwórniaki
  • Piątaki

Podział miodów pitnych ze względu na technologię wytwarzania:

  • Sycone (warzone) - otrzymane w procesie fermentacji brzeczki, która uprzednio była ‘sycona', czyli gotowana przez określony czas. Z piany zebranej po zestaleniu powstaje słodki miód - kopiec.
  • Niesycone - otrzymane z brzeczki, która nie była gotowana

Podział miodów pitnych ze względu na dodatki:

  • naturalne - brzeczka bez dodatków
  • chmielowe - brzeczka z dodatkiem chmielu
  • korzenno - ziołowe - brzeczka z dodatkiem ziół lub przypraw korzennych
  • owocowe - brzeczka z dodatkiem soków owocowych

Półtorak
To bardzo słodki miód pitny, otrzymywany z brzeczki o proporcjach: 1 litr miodu na 0,5 litra wody. To również najmocniejszy typ miodu pitnego - zawartość alkoholu wynosi 16%.
Półtoraki zalicza się do najbardziej szlachetnych trunków w rodzinie miodów pitnych, wymagających najdłuższego czasu dojrzewania (8-10 lat). Niekiedy nazywa się je miodami królewskimi.

Dwójniak
To słodki miód pitny, otrzymywany z brzeczki o proporcjach: 1 litr miodu na 1 litr wody, o zawartości alkoholu 14-16%. Jest umiarkowanie słodki, dlatego tez cieszy się sporą popularnością jako zawartość domowego barku.

Trójniak
To półsłodki miód pitny, otrzymywany z brzeczki o proporcjach: 1 litr miodu na 2 litry wody, o zawartości alkoholu 12-15%. Trójniaki muszą leżakować od roku do dwóch lat. Są niezastąpione, jeśli chodzi o gaszenie pragnienia, a ponadto najbardziej cenione za właściwości lecznicze.

Czwórniak
To półwytrawny miód pitny, otrzymywany z brzeczki o proporcjach: 1 litr miodu na 3 litry wody, o zawartości alkoholu 9-12%. Po około roku leżakowania nadaje się już do spożycia. Znakomity dodatek do ryb czy drobiu, ceniony przez smakoszy win zarówno wytrawnych jak i i półwytrawnych.

Piątak
To najbardziej wytrawny (i najmniej popularny) miód pitny, otrzymywany z brzeczki o proporcjach: 1 litr miodu na 4 litry wody, o najmniejszej wśród wszystkich miodów pitnych zawartości alkoholu. Gotowy do konsumpcji już po 6-8 miesiącach leżakowania.

Właściwości lecznicze miodu pitnego

Miód pitny zbawiennie wpływa na układ trawienny i odpornościowy. Dawniej z powodzeniem stosowano go jako znakomity środek napotny w walce z gorączką, przeziębieniem czy stanami grypowymi. Ponadto, stwierdzono korzystne działanie miodu pitnego na zdrowie osób zmagających się z chorobami serca i w przypadku problemów z naczyniami krwionośnymi. Poleca się go także cierpiącym na bezsenność i permanentnie zestresowanym. Trzeba jednak pamiętać o kaloryczności tego trunku - 100 ml miodu pitnego to średnio 360 kalorii.

Jak serwować i przechowywać miód pitny?

Miód pitny najlepiej smakuje podawany w temperaturze pokojowej. W zimie wspaniale smakuje na gorąco z dodatkiem plasterka cytryny lub pomarańczy i korzennymi przyprawami (goździki, cynamon). Trunek ten serwuje się w kieliszkach lub specjalnych glinianych czarkach.
Miody pitne należy przechowywać w takich warunkach jak i wino - najlepiej w suchym i ciemnym pomieszczeniu, o temperaturze 5-10 stopni Celsjusza. Szczelnie zamknięte butelki (bez dopływu tlenu) powinny znajdować się pozycji leżącej.

Skomentuj